അബൂദർറ് അൽ-ഗിഫാരി ﵁ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: നബി ﷺ തന്റെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചു കൊണ്ട് ഇപ്രകാരം അരുളി:
"അല്ലാഹു പറയുന്നു:
എന്റെ ദാസന്മാരേ, ഞാൻ എനിക്ക് തന്നെ അക്രമം നിഷിദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് നിങ്ങൾക്കിടയിലും ഞാൻ നിഷിദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിങ്ങൾ അന്യോന്യം അക്രമിക്കരുത്.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, ഞാൻ സന്മാർഗ്ഗത്തിലാക്കിയവരൊഴികെ നിങ്ങളെല്ലാവരും വഴിപിഴച്ചവരാണ്. അതിനാൽ എന്നോട് നിങ്ങൾ സന്മാർഗ്ഗത്തിനായി തേടുക, ഞാൻ നിങ്ങളെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലാക്കാം.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, ഞാൻ ഭക്ഷണം നൽകിയവരൊഴികെ നിങ്ങളെല്ലാവരും വിശക്കുന്നവരാണ്. അതിനാൽ എന്നോട് നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം തേടുക, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാം. എന്റെ ദാസന്മാരേ, ഞാൻ വസ്ത്രം നൽകിയവരൊഴികെ നിങ്ങളെല്ലാവരും നഗ്നരാണ്. അതിനാൽ എന്നോട് നിങ്ങൾ വസ്ത്രം തേടുക, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാം.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, നിങ്ങൾ രാത്രിയും പകലും തെറ്റുകൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞാനാവട്ടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും പൊറുക്കുന്നവനാണ്. അതിനാൽ എന്നോട് നിങ്ങൾ പാപമോചനം തേടുക, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരാം.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, എനിക്ക് വല്ല ഉപദ്രവവും ഏൽപ്പിക്കാൻ തക്കവണ്ണം നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും പ്രാപ്തരാവുകയില്ല. എനിക്ക് വല്ല ഉപകാരവും ചെയ്യാനും നിങ്ങൾക്കാവില്ല.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, നിങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെവരും അവസാനത്തെവരും മനുഷ്യരും ജിന്നുകളുമെല്ലാം നിങ്ങളിലെ ഏറ്റവും ഭക്തിയുള്ള ഒരാളുടെ ഹൃദയം പോലെയായിത്തീർന്നാൽ പോലും അത് എന്റെ അധികാരത്തിൽ (രാജ്യത്തിൽ) ഒന്നും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയില്ല. അതുപോലെ നിങ്ങളെല്ലാവരും ഏറ്റവും വലിയ പാപിയുടെ ഹൃദയം പോലെയായാലും അത് എന്റെ അധികാരത്തിൽ ഒന്നും കുറയ്ക്കുകയുമില്ല.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, നിങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെവരും അവസാനത്തെവരും മനുഷ്യരും ജിന്നുകളുമെല്ലാം ഒരേ മൈതാനത്ത് ഒന്നുകൂടി എന്നോട് ചോദിക്കുകയും, ഓരോരുത്തർക്കും അവർ ചോദിച്ചത് ഞാൻ നൽകുകയും ചെയ്താൽ പോലും എന്റെ പക്കലുള്ളതിൽ നിന്ന് ഒന്നും കുറയുകയില്ല—ഒരു സൂചി കടലിൽ മുക്കിയാൽ എത്ര കുറയുമോ അത്രയല്ലാതെ.
എന്റെ ദാസന്മാരേ, ഇവയെല്ലാം നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഞാൻ അവ നിങ്ങൾക്കായി കണക്കാക്കി വെക്കുന്നു, പിന്നീട് അതിനുള്ള പ്രതിഫലം നിങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നു. അതിനാൽ ആരെങ്കിലും നന്മ കണ്ടെത്തിയാൽ അവൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും അതല്ലാത്തത് (തിന്മ) കണ്ടെത്തിയാൽ അവൻ സ്വന്തം ആത്മാവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും പഴിക്കരുത്."
(റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത്: ഇമാം മുസ്‌ലിം)
عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صلى الله عليه و سلم فِيمَا يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى، أَنَّهُ قَالَ: "يَا عِبَادِي: إنِّي حَرَّمْت الظُّلْمَ عَلَى نَفْسِي، وَجَعَلْته بَيْنَكُمْ مُحَرَّمًا؛ فَلَا تَظَالَمُوا. يَا عِبَادِي! كُلُّكُمْ ضَالٌّ إلَّا مَنْ هَدَيْته، فَاسْتَهْدُونِي أَهْدِكُمْ. يَا عِبَادِي! كُلُّكُمْ جَائِعٌ إلَّا مَنْ أَطْعَمْته، فَاسْتَطْعِمُونِي أُطْعِمْكُمْ. يَا عِبَادِي! كُلُّكُمْ عَارٍ إلَّا مَنْ كَسَوْته، فَاسْتَكْسُونِي أَكْسُكُمْ. يَا عِبَادِي! إنَّكُمْ تُخْطِئُونَ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَأَنَا أَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا؛ فَاسْتَغْفِرُونِي أَغْفِرْ لَكُمْ. يَا عِبَادِي! إنَّكُمْ لَنْ تَبْلُغُوا ضُرِّي فَتَضُرُّونِي، وَلَنْ تَبْلُغُوا نَفْعِي فَتَنْفَعُونِي. يَا عِبَادِي! لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أَتْقَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ، مَا زَادَ ذَلِكَ فِي مُلْكِي شَيْئًا. يَا عِبَادِي! لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أَفْجَرِ قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ، مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِي شَيْئًا. يَا عِبَادِي! لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ قَامُوا فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ، فَسَأَلُونِي، فَأَعْطَيْت كُلَّ وَاحِدٍ مَسْأَلَته، مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِمَّا عِنْدِي إلَّا كَمَا يَنْقُصُ الْمِخْيَطُ إذَا أُدْخِلَ الْبَحْرَ. يَا عِبَادِي! إنَّمَا هِيَ أَعْمَالُكُمْ أُحْصِيهَا لَكُمْ، ثُمَّ أُوَفِّيكُمْ إيَّاهَا؛ فَمَنْ وَجَدَ خَيْرًا فَلْيَحْمَدْ اللَّهَ، وَمَنْ وَجَدَ غَيْرَ ذَلِكَ فَلَا يَلُومَن إلَّا نَفْسَهُ".
.