അബൂഹുറൈറ ﵁ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:
"ഹുദൈൽ ഗോത്രത്തിലെ രണ്ട് സ്ത്രീകൾ തമ്മിൽ വഴക്കിട്ടു. അതിലൊരാൾ മറ്റേയാൾക്ക് നേരെ കല്ലെറിഞ്ഞു. അത് അവരെയും അവരുടെ ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിനെയും കൊലപ്പെടുത്തി. തുടർന്ന് അവർ ഈ വിഷയം നബി ﷺ യുടെ അടുക്കലേക്ക് തർക്കപരിഹാരത്തിനായി കൊണ്ടുവന്നു. അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ വിധി പ്രസ്താവിച്ചു: അവളുടെ ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ നഷ്ടപരിഹാരം (ദിയ) ഒരു 'غُرَّةٌ' (ഒരു അടിമയോ അല്ലെങ്കിൽ അടിമസ്ത്രീയോ) ആണ്. വധിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയുടെ നഷ്ടപരിഹാരം (ദിയ) കുറ്റക്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ പിതൃവഴിയുള്ള ബന്ധുക്കൾ ('عَاقِلَة') നൽകണമെന്നും അവിടുന്ന് വിധിച്ചു. വധിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീയുടെ അനന്തരാവകാശം അവളുടെ മക്കൾക്കും അവരുടെ കൂടെയുള്ളവർക്കുമായി നിശ്ചയിച്ചു നൽകുകയും ചെയ്തു.
അപ്പോൾ ഹമലുബ്നുന്നാബിഗ അൽഹുദലീ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് ചോദിച്ചു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, കുടിക്കുകയോ തിന്നുകയോ ചെയ്യാത്ത, സംസാരിക്കുകയോ പ്രസവസമയത്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതിന് ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് നഷ്ടപരിഹാരം നൽകുക? അങ്ങനെയുള്ളത് വെറുതെ വിടേണ്ടതല്ലേ (അതിന് നഷ്ടപരിഹാരം ഇല്ലാതാക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത്)?' അപ്പോൾ റസൂൽ ﷺ പറഞ്ഞു: 'ഇവൻ ജ്യോത്സ്യന്മാരുടെ സഹോദരന്മാരിൽ പെട്ടവൻ മാത്രമാണ്.' അദ്ദേഹം പ്രാവർത്തികമാക്കിയ ആ പ്രാസമുള്ള സംസാരം കാരണമാണ് നബി ﷺ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്."
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ﵁ قَالَ: «اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ؛ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا، فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ؛ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ - عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ -، وَقَضَى بِدِيَةِ المَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا، وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ، فَقَامَ حَمَلُ بْنُ النَّابِغَةِ الهُذَلِيُّ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! كَيْفَ أَغْرَمُ مَنْ لَا شَرِبَ وَلَا أَكَلْ ، وَلَا نَطَقَ وَلَا اسْتَهَلْ ؟ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلْ ! فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: إِنَّمَا هُوَ مِنْ إِخْوَانِ الكُهَّانِ؛ مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ الَّذِي سَجَعَ»