മുആവിയ ﵁ വിന് അയച്ച കത്തിൽ മുഗീറത്ത് ബ്നു ശുഅ്ബ എനിക്ക് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞുതന്നു (എഴുതിച്ചു): "നബി ﷺ ഓരോ നിർബന്ധ നമസ്കാരത്തിന് ശേഷവും ഇപ്രകാരം പറയാറുണ്ടായിരുന്നു:

لا إلَهَ إلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٍ. اللَّهُمَّ لا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ

'അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്കർഹനായി മറ്റാരുമില്ല. അവൻ ഏകനാണ്. അവന് പങ്കുകാരില്ല. അവനാകുന്നു ആധിപത്യം. അവനാകുന്നു സ്തുതി. അവൻ എല്ലാ കാര്യത്തിനും കഴിവുള്ളവനാണ്. അല്ലാഹുവേ, നീ നൽകിയതിനെ തടയുന്നവനായി ആരുമില്ല. നീ തടഞ്ഞതിനെ നൽകുന്നവനായും ആരുമില്ല. ഐശ്വര്യമുള്ളവന് തൻ്റെ ഐശ്വര്യം (നിൻ്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന്) ഉപകരിക്കുകയുമില്ല, നിന്നില്‍ നിന്നാണ് സര്‍വ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളും (ലഭിക്കുന്നത്)'

പിന്നീട് അതിനുശേഷം ഞാൻ മുആവിയയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം ജനങ്ങളോട് അത് കൽപ്പിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു.

മറ്റൊരു നിവേദനത്തിൽ (ഇങ്ങനെ വന്നിട്ടുണ്ട്): "നബി ﷺ 'ഖീല വ ഖാല' (അവർ പറഞ്ഞു, ഇവർ പറഞ്ഞു എന്നുള്ള വർത്തമാനം/അനാവശ്യ സംസാരം), സമ്പത്ത് പാഴാക്കൽ, ചോദ്യങ്ങള്‍ അധികരിപ്പിക്കല്‍ എന്നിവ വിരോധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ മാതാക്കളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൽ (അനുസരണക്കേട് കാണിക്കൽ), പെൺമക്കളെ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടൽ, 'മൻഉ വ ഹാത്ത്' (ബാധ്യതകൾ തടഞ്ഞുവെക്കലും അവകാശമില്ലാത്തത് ചോദിക്കലും) എന്നിവയും അവിടുന്ന് വിരോധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു."

(دُبُرِ كلِ صلاةٍ): അതായത് നമസ്കാരത്തിന്‍റെ അവസാനം. ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് സലാം വീട്ടിയതിന് ശേഷമാണ്.

(الجَّدُّ): ഐശ്വര്യം (സമ്പത്ത്).

(لاينفع ذا الجَّدِّ منك الجَّدُّ): ഭാഗ്യവും ഐശ്വര്യവുമുള്ളവന്, അവൻ്റെ സമ്പത്തോ ഭാഗ്യമോ നിന്‍റെ അടുക്കൽ (നിന്‍റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ) ഉപകരിക്കില്ല.

(وأْدُ البنات): പെൺമക്കൾ ജീവനോടെയിരിക്കെ അവരെ കുഴിച്ചുമൂടൽ.

(منعٍ وهاتِ): അതായത് അനുവദനീയമായ മാർഗങ്ങളിൽ ചെലവഴിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് സമ്പത്തിനെ തടഞ്ഞുവെക്കൽ (പിശുക്ക് കാണിക്കൽ), അത് ശേഖരിക്കുന്നതിൽ കടുത്ത ആർത്തി കാണിക്കൽ.