ആഇശ ﵂ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: നിശ്ചയം അവർ പറഞ്ഞു:
«അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂല് ﷺ യുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ സൂര്യന് ഗ്രഹണം (ഖുസൂഫ്/ഖുസൂഫ്) സംഭവിച്ചു. അപ്പോൾ റസൂല് ﷺ ജനങ്ങളോടൊപ്പം നമസ്കരിച്ചു. അവിടുന്ന് നിറുത്തം ദീർഘിപ്പിച്ചു, ശേഷം റുകൂഅ് ചെയ്തു, റുകൂഅ് ദീർഘിപ്പിച്ചു, ശേഷം നിന്നു, നിറുത്തം ദീർഘിപ്പിച്ചു – അത് ആദ്യത്തെ നിറുത്തത്തേക്കാൾ കുറവായിരുന്നു – ശേഷം റുകൂഅ് ചെയ്തു, റുകൂഅ് ദീർഘിപ്പിച്ചു – അത് ആദ്യത്തെ റുകൂഇനെക്കാൾ കുറവായിരുന്നു – ശേഷം സുജൂദ് ചെയ്തു, സുജൂദ് ദീർഘിപ്പിച്ചു, ശേഷം രണ്ടാമത്തെ റക്അത്തിൽ ആദ്യത്തെ റക്അത്തിൽ ചെയ്തതുപോലെ ചെയ്തു. ശേഷം അവിടുന്ന് നമസ്കാരം അവസാനിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചിരുന്നു (ഗ്രഹണം മാറിയിരുന്നു). അപ്പോൾ അവിടുന്ന് ജനങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു (ഖുത്ബ നിർവഹിച്ചു). അവിടുന്ന് അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുകയും പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
നിശ്ചയം സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അല്ലാഹുവിൻ്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ പെട്ട രണ്ട് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്. ഒരാളുടെ മരണത്താലോ ജീവിതത്താലോ അവയ്ക്ക് ഗ്രഹണം സംഭവിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അത് കണ്ടാൽ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും തക്ബീർ ചൊല്ലുകയും നമസ്കരിക്കുകയും ദാനധർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക.
പിന്നീട് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: "മുഹമ്മദിൻ്റെ സമൂഹമേ! അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, തൻ്റെ അടിമ വ്യഭിചരിക്കുന്നതിലോ തൻ്റെ അടിമസ്ത്രീ വ്യഭിചരിക്കുന്നതിലോ അല്ലാഹുവിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ഈര്ഷ്യതയുള്ള മറ്റൊരാളുമില്ല.
മുഹമ്മദിൻ്റെ സമൂഹമേ! അല്ലാഹുവാണ് സത്യം, ഞാൻ അറിയുന്നത് നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ കുറച്ചേ ചിരിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ; ധാരാളം കരയുമായിരുന്നു."))
മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ ഇപ്രകാരമുണ്ട്: ((അവിടുന്ന് നാല് റുകൂഉകളും നാല് സുജൂദുകളും പൂർത്തിയാക്കി.))
عَنْ عَائِشَةَ ﵂ قَالَتْ: «خَسَفَتِ الشَّمْسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ؛ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِالنَّاسِ، فَأَطَالَ القِيَامَ ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ القِيَامَ - وَهُوَ دُونَ القِيَامِ الأَوَّلِ -، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ - وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ -، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ مَا فَعَلَ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى، ثُمَّ انْصَرَفَ، وَقَدْ تَجَلَّتْ الشَّمْسُ، فَخَطَبَ النَّاسَ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ: إنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، لا يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلا لِحَيَاتِهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَادْعُوا اللَّهَ وَكَبِّرُوا، وَصَلُّوا وَتَصَدَّقُوا، ثُمَّ قَالَ: يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ، وَاَللَّهِ مَا مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرُ مِنْ اللَّهِ أَنْ يَزْنِيَ عَبْدُهُ، أَوْ تَزْنِيَ أَمَتُهُ، يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ، وَاَللَّهِ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيراً» .
وَفِي لَفْظٍ: «فَاسْتَكْمَلَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ»